دیدگاه یک معلم

با نام و یاد خدا

راه ایمانی ها سلام

خوبان و دلسوزان مجموعه، ای آدم‌هایی که نمی‌توانید بی‌تفاوت باشید، بزرگانی که هدفتان همچون روحتان بزرگ و همچون شخصیت‌تان  وصف ناپذیر است به‌عنوان میهمانی چند روزه که در محضرتان بوده‌ام این را یافتم که متفاوتید ، راهتان درست‌تر ، هدفتان والاتر و کارتان خالصانه‌تر از همه‌ی کسانی است که در راه آموزش کار می‌کنند. ایده ها  ، گفته هایتان ، منش و رفتارتان،  نشان از اراده‌ای قوی و اخلاصی خاص دارد که نگاه ها را به این مجموعه، متفاوت می‌کند. در آمدن یا نیامدن به موسسه مردد بودم ، روز مصاحبه‌اش و حتی کارگاهش؛ اما الان جدای از هر نتیجه‌ای که حاصل شود، باز رنج سفر رفت و آمد را به‌جان می‌خرم که یاد بگیرم، کنار مجموعه و آدم‌های آن رشد کنم و بیاموزم آنچه را فکر می‌کردم از قبل آموخته‌ام . صفایی و گفته زیبایش (قاتل نباشیم ) علی فر و کلمه‌ی انقلابی‌اش ( تغییر) عبیات و رمز تمام ارزشیابی‌ها  ( تکوینی) حاتمی و لفظ‌های صمیمانه‌اش ( برادرم ـ خواهرم ـ پسرم ـ عزیزم) نگاهم به ریاضی در کنار میاحی عوض شد معنای کلام نافذ را در رفتار و سخن حسین زاده یافتم صمیمت و رفتار مودبانه میاحی ها ، هرمزی ها ، سلطانی ها را با تمام وجود احساس کردم سوسنگرد بود که فهمیدم باید یک جور دیگر دید معلمی را ، باید مضاعف، تلاش کرد ، باید هدف والا داشت، باید دلسوز بود در این راه، باید ساخت آخرت را با همین‌ها جدای از هر نتیجه‌ای که حاصل شود، چه در این موسسه پذیرفته شوم و چه نشوم؛ این پنج روز متفاوت زندگی را فراموش نخواهم کرد. فراموش نخواهم کرد که می‌توان متفاوت بود، می‌توان طعم شیرین عشق معلمی را چشید و از آن  لذت برد.