اطلاعات پروژه
*بازی* بازی پاسخهای هیجانی را در افراد ایجاد میکند و مناطقی از مغز را که مسئول پردازش هیجانی و مغز اجتماعی هستند درگیر میکند؛ بهخصوص اگر گروهی باشد. معلمان میتوانند بازی را بهعنوان فعالیتی در کنار محتوای درسی در برنامه کلاسی خود قرار دهند. این امر مهارتهای اجتماعی و هیجانی را در دانشآموزان توسعه میدهد؛ چراکه بازی میتواند ابزاری مناسب برای تشویق دانشآموزان به مشارکت و فعالیت گروهی باشد؛ بهخصوص در دانشآموزانی که تمایل چندانی به مشارکت و کار گروهی ندارند. همچنین، میتواند با هیجان مثبتی که ایجاد میکند، احساس تعلق به گروه و فعالیت همکارانه را به دانشآموزان القا کند و این ویژگی با مغز اجتماعی ما مطابقت دارد.
* فعالیتهای خلاقانه* بازیهای گروهی، قصهگویی، نقاشی و موسیقی باعث تخلیه انرژی و تجربه شادی میشوند. در این فعالیت ها اجازه دهید دانش آموزان آزادانه نقشآفرینی کنند تا حس توانمندی و هیجان مثبت را تجربه کنند.
* تشویق و بازخورد مثبت* تأکید بر تلاش و پیشرفت دانشآموزان (نه فقط نتیجه) موجب افزایش اعتمادبهنفس میشود. استفاده از جملات دلگرمکننده مثل «خیلی خوب تلاش کردی» یا «از خلاقیتت خوشم اومد».
*ایجاد فرصت برای تجربههای جدید* بردن دانشآموزان به گردشهای کوتاه، بازدید از مکانهای تازه، یا تجربه مهارتهای جدید (مثل آشپزی ساده، باغبانی، ورزش). تجربههای تازه حس کنجکاوی و هیجان مثبت ایجاد میکنند.
* تقویت ارتباط عاطفی و محبتآمیز* وقتگذرانی مشترک همراه با آغوش، لبخند و گفتوگو، امنیت روانی و شادی میآفریند. بازیهای خانوادگی، خواندن کتاب با هم، یا گفتوگوی شبانه پیش از خواب، لحظات مثبت و پرهیجان ایجاد میکند.