عیب از نوجوانانمان نیست! ما همیشه می‌خواهیم برای همه چیز و همه کس یک نسخه بپیچیم، مثلا برای همه‌ی دردها ژلوفن به خورد همه بدهیم! آنقدر برای درجا زدن فرهنگی، فرصت‌سوزی کرده‌ایم که عاقبت متوجه شدیم که فرصتی که سوخته، عمر یک نسل بوده! برای دهه ۷۰ مانند دهه ۶۰؛ برای دهه ۸۰ مانند دهه ۷۰ و برای دهه نودی‌ها مانند گذشته رفتار کردیم و تا به خودمان آمدیم فهمیدیم که نسلی پرورش دادیم که با فرهنگ اصیل، غریب، با شعائر، نا آشنا و برای ساختن آینده، ناپخته است!

 

 

مدارسمان شیوه‌های منقرض شده آموزش دین و مذهب را هنوز جوری دنبال می‌کنند که نتیجه‌اش شده همین نسل z، نسلی که نه ما می‌دانیم او چه می‌گوید و چه می‌خواهد و نه او می‌داند که ما چه می‌گوییم و چه می‌خواهیم! مولا علی (ع) گفت فرزندانتان را همانطور که پدرانتان شما را تربیت کردند، تربیت نکنید!

 

زمان آنها با زمان شما فرق می‌کند! این سخن سند تحول بنیادین آموزش و پرورش است، دقیقا همین یکی! مدارس راه ایمان، راهشان با آنچه گفتم فرق می‌کند! آنقدر ظریفانه آموزش دین می‌دهند که دانش‌آموز خودش مشتاق شعائر می‌شود … عاشورا موکب می‌زند، نذری می‌دهد و رخت عزا به تن می‌کند … آدم می‌تواند فکر و اندیشه را در مدارس راه ایمان ببینید! با فکر و برنامه کار می‌کنند، فکری که بچه شیعه تربیت می‌کند! این نسل، نسلی است فراتر از z…

✍محمد عبیات فعال حوزه تعلیم و تربیت

لینک خبر در خبرگزاری‌ها

https://farsnews.ir/user1709100387952140522/1721042467057061264

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *